Satranç Tahtası mı, Oyuncu mu?
Amerikalı stratejist Zbigniew Brzezinski “Büyük Satranç Tahtası” adlı eserinde Avrasya’yı, küresel egemenliğin oynandığı bir tahta olarak tanımlar.
Haritadaki ülkelerin önündeki matematiksel denklem son derece soğuk ve basittir: Ya tarihsel kinlerini, mezhep çatışmalarını ve sınıflandırma saplantılarını aşarak, aralarındaki sınırları stratejik ve ekonomik bir otonom akıl etrafında birleştirip bu satranç tahtasında “oyuncu” statüsüne yükselecekler… Ya da bu ayrılıkları ve yanlış algıları sürdürerek Washington, Pekin ve Moskova’nın hamle yaptığı “tahtanın ta kendisi” olmaya devam edecekler.
Tercih, jeopolitiğin acımasız kurallarına ve veri odaklı gerçeklere göre yapılacaktır. Bölünmüşlük başkalarına hizmet ederken, birleşmek bu topraklarda yaşayan halkların nihai zaferi olacaktır.
Sefer Özdemir
girisimciturk.com
turkbirdev.info/dunya/avristan
Doğu Avrupa’dan Orta Asya’ya, Balkanlar’dan Orta Doğu’ya uzanan eşsiz bir ticaret ve jeopolitik koridor hayal edin. Haritada gördüğünüz bu stratejik ağ; tam üyeler, gözlemciler ve ortak ülkelerle birlikte toplam ~745 milyonluk devasa bir nüfusu kapsıyor.
İstanbul, Bakü, Almatı ve Karaçi gibi ticaretin şahdamarlarını hava, kara ve deniz yollarıyla birbirine bağlayan bu “Yeni İpek Yolu”, küresel tedarik zincirinin ve enerjinin yeni kalbi olabilir.
Yeni Bir Süper Güç: “Avristan Devletler Birliği” Vizyonu
Asırlardır Doğu ile Batı arasında bir “tampon bölge” veya vekâlet savaşları sahası olarak görülen Avrasya ve Ortadoğu coğrafyası, kaderini değiştirecek tarihi bir eşikte duruyor. Peki, birbirine kültürel ve tarihi fay hatlarıyla bağlı olan bu devletler, sınırları anlamsızlaştırarak Avrupa Birliği benzeri uluslarüstü bir yapı kurarsa ne olur?
Haritaya dikkatle baktığınızda, Balkanlar’dan Orta Asya steplerine, Doğu Avrupa’dan Ortadoğu’nun kalbine kadar uzanan devasa bir coğrafya görüyorsunuz. Türkiye, Kazakistan ve Romanya gibi tam üyelerin omurgasını oluşturduğu; Ukrayna ve Yunanistan gibi ülkelerin gözlemci, İran ve Pakistan gibi bölgesel güçlerin ise ortak statüsünde yer aldığı bu vizyon, salt bir harita çiziminden ibaret değil. Bu, küresel güç dengelerini temelinden sarsacak yeni bir jeopolitik gerçekliğin manifestosudur.
İşte bu devasa coğrafyanın “Avristan Devletler Birliği” çatısı altında birleşmesinin bölgesel ve küresel çapta yaratacağı sarsıcı sonuçlar:
1. “Tampon Bölge” Statüsünden Küresel Merkez Güce Geçiş
Bu haritadaki ülkelerin ortak kaderi, tarih boyunca ABD, Rusya ve Çin gibi kutupların etki alanları arasında sıkışmış olmalarıdır. Ancak bu ülkelerin tek bir parlamento ve ortak bir dış politika etrafında birleşmesi, onları başkalarının kurallarıyla oynayan pasif piyonlar olmaktan çıkarır. Yüz milyonlarca nüfusu ve devasa yüzölçümüyle bu birlik, küresel siyasette kendi şartlarını dikte edebilen, oyun kurucu, “Üçüncü ve En Büyük Kutup” haline gelecektir.
2. Küresel Şahdamarının Mutlak Kontrolü
Yeni dünyanın en büyük silahı topla tüfekle değil, tedarik zincirleri ve enerji hatlarıyla şekilleniyor. Birlik içinde Türkmenistan, İran, Irak ve Kazakistan gibi dünyanın en büyük enerji üreticileri yer alırken; Türkiye, Romanya ve Macaristan gibi sanayi ve transit ülkeleri bulunuyor.
Hammaddenin birlik içinde üretilip, yine birlik içinde işlenerek kesintisiz bir gümrük birliği ile Avrupa’ya ve Asya’ya taşınması; “Yeni İpek Yolu”nun tüm kontrolünün tek bir merkeze geçmesi demektir. Asya’dan Avrupa’ya giden tüm ticaret koridorlarının anahtarını elinde tutan bir yapı, küresel ekonominin tartışılmaz hakemi olacaktır.
3. Ekonomik Prangalarla Gelen “Zorunlu Barış”
Avrupa Birliği’nin İkinci Dünya Savaşı sonrasında başardığı en büyük mucize, ülkelerin ekonomilerini öylesine iç içe geçirmesidir ki, savaşı “ekonomik bir intihara” dönüştürmesidir.
Balkanlar, Kafkasya ve Ortadoğu gibi asırlık çatışma bölgelerinde kalıcı barışı sağlamanın tek yolu da budur. Sınırların Schengen benzeri bir serbest dolaşım ile anlamsızlaştığı, ortak para biriminin kullanıldığı bir sistemde; Sırbistan ile Kosova’nın, Yunanistan ile Türkiye’nin veya Ortadoğu’daki komşu devletlerin savaşma ihtimali sıfıra iner. Ekonomik entegrasyon, bölgeye dışarıdan dayatılamayan barışı “zorunlu” kılar.
4. Kendi Kendine Yeten Devasa Bir Otonom Sistem
Mevcut düzende bu coğrafyanın en büyük zafiyeti dışa bağımlılıktır. Ancak böylesine devasa bir pazarın birleşmesi, Batı’nın finansal ve teknolojik şantajlarına veya Çin’in ucuz üretim hegemonyasına karşı eşsiz bir kalkan yaratır. Birlik; kendi enerjisini üreten, kendi sanayisini besleyen ve kendi devasa iç pazarında tüketebilen, küresel krizlerden ve yaptırımlardan etkilenmeyen tam bağımsız, kapalı bir otonom ekosistem oluşturur.
5. Kolektif Caydırıcılık ve Dokunulmazlık Kalkanı
Parçalanmış, yalnızlaşmış Ortadoğu, Balkan ve Kafkas devletleri emperyalist müdahalelere ve işgallere her zaman açık hedef olmuştur. Ancak ortak bir ordu ve savunma paktı (NATO’nun 5. Maddesi benzeri bir yapı) ile korunan bu birlik, dışarıdan gelebilecek herhangi bir askeri müdahaleyi veya vekâlet savaşı girişimini anında boşa çıkaracak aşılmaz bir “dokunulmazlık kalkanı” yaratır.
Sonuç: Tarihi Bir Yol Ayrımı
Avristan Devletler Birliği fikri, ütopik bir rüya değil, rasyonel bir hayatta kalma ve refah stratejisidir. Bu coğrafyanın önündeki seçenekler son derece nettir: Ya mezhepsel, etnik ve tarihi sınır çatışmalarıyla bölünmüş kalarak diğer süper güçlerin arka bahçesi olmaya devam edecekler; ya da aralarındaki yapay sınırları kaldırıp ekonomik ve stratejik bir akıl etrafında birleşerek 21. yüzyılın en büyük süper gücünü inşa edecekler.
Bölünmüşlük başkalarına hizmet ederken, birleşmek bu topraklarda yaşayan halkların nihai zaferi olacaktır.